روسیه مأموریت بیستسالهٔ ناتو در افغانستان را ناکام و خروج آنان را یک بیآبرویی بزرگ توصیف کرد.
سرگی لاوروف، وزیر امور خارجهٔ روسیه در بیانیهای جدید، عملکرد بیستسالۀ ناتو در افغانستان را یک شکست دیپلماتیک و نظامی دانست. مسکو با بیآبرویی خواندن نحوهٔ خروج نیروهای ناتو از کابل در سال دو هزار و بیست و یک، تأکید کرد که کشورهای عضو این پیمان باید مسئولیت بازسازی اقتصادی و پیامدهای اجتماعی ناشی از حضور خود را در افغانستان بپذیرند.
آقای لاوروف افزود که ناتو در ابتدا از حضور در افغانستان به عنوان ابزاری برای توجیه ادامهٔ حیات خود استفاده کرد و پس از پایان ناموفق این مأموریت، موضوع تهدید روسیه را به عنوان جایگزینی برای محورهای پیشین خود قرار داد.
اما این ادعا و ابراز نظرهای مسکو، بازتابدهندهٔ کدام لایههای پنهان در جغرافیای سیاسی افغانستان است؟
واقعیت این است که آمریکا در طول بیست سال گذشته در افغانستان عساکر خود را جابهجا کرد و حدود چهل و هشت کشور غربی را هم متیقن ساخت که در افغانستان علیه تروریسم مبارزه میکنند. میلیاردها دالر هزینه از این سفر انجام شد و مردم افغانستان با امید به یک آیندهٔ روشن با حمایت جامعهٔ جهانی زندگی میکردند.
اما برعکس، در خفا و پشت پرده، همین گروههای متعدد تروریسی از جانب کشورهای مختلف مورد حمایت قرار میگرفتند! حمایت پنهانی از این گروهها باعث شد که در سالهای اخیرِ قبل از سقوطِ بیست و یک، حملات انتحاری در شهرهای افغانستان بیشتر شود، تلفات غیرنظامیان به بلندترین حد خود برسد و حکومتِ وقت، ناگواری و ناتوانی امنیتی را در وجودش حس کند.
تا اینکه در پانزدهم اگست سال دو هزار و بیست و یک، آمریکا تمام نیروهای خود را طبق پیمان دوحه، بدون حضور داشتِ حکومت جمهوری اسلامی افغانستان از کشور خارج ساخت. آنها افغانستان را به گروهی تسلیم کردند که هنوز هم به عنوان یک گروه تروریستی در آمریکا و سایر کشورهای جهان شناخته میشود و به سرنوشت مردم هیچ توجهی نداشتند. به همین اساس است که امروز روسیه این موارد را یک ناکامی کلان و مطلق برای آمریکا میخواند و واشنگتن را متهم به این ساختار میسازد.